HFC Haarlem
Geschiedenis
HFC Haarlem werd opgericht op 1 oktober 1889, vermoedelijk door Piet Charbon die Haarlems eerste captain en voorzitter was. HFC Haarlem speelde haar eerste wedstrijd op 20 oktober 1889 tegen Adsp-Excelsior (2-0 winst). Jaap Eden was ook korte tijd lid van HFC Haarlem.
In 1954 trad HFC Haarlem toe tot het betaald voetbal. Het eerste seizoen stond in het teken van verdeling. Aan het einde van het eerste jaar betaald voetbal spelen Haarlem en NOAD uit Tilburg een tweetal barragewedstrijden om een plaats in de eredivisie. Haarlem verliest en komt het jaar erop uit in de eerste divisie. In de jaren daarna werd vooral in de tweede divisie en eerste divisie gespeeld, tot aan de promotie naar de eredivisie in 1969. Toen volgde een periode van twintig jaar waarin, met uitzondering van drie jaar, constant in de eredivisie gespeeld werd.
Europees voetbal
In 1982 werd, met de jonge Ruud Gullit in de gelederen, een jaar na het kampioenschap van de eerste divisie zelfs via een 4e plek Europees voetbal behaald. De eerste ronde overleefde Haarlem tegen het Belgische KAA Gent. In de tweede ronde werden de roodbroeken uitgeschakeld door Spartak Moskou, tijdens de uitwedstrijd in het Olympisch Stadion Loezjniki in Moskou vond de Loezjnikiramp plaats. Hierbij kwamen officieel 66 mensen om het leven, maar toeschouwers van de wedstrijd hebben het echter over veel grotere aantallen slachtoffers. In het seizoen 1983-1984 eindigde Haarlem wederom op de 4e plek, echter gaf dat dit seizoen geen recht op Europees voetbal.
Degradatie
In 1990 degradeerde Haarlem naar de eerste divisie. De weinig overgebleven getrouwen moesten tot het seizoen 1995-1996 wachten op enig leven vanuit de club. Haarlem doet dat jaar eindelijk goed mee in de laatste periode en heeft op 6 april 1996 dan ook helemaal niets aan een gelijk spel in een thuiswedstrijd tegen EVV Eindhoven. In de slotfase van het duel wordt keeper Mark Verzijlberg door trainer Ben Hendriks mee naar voren gestuurd. Verzijlberg jaagt het leer met een draai om z'n lengte as in het kruis achter Albert van der Sleen. Het winnende doelpunt gaat via CNN de hele wereld over.
Periodekampioen
In het seizoen 2004-2005 lijkt Haarlem heel even weer springlevend. De club is aan de hand van Roy Wesseling een andere weg ingeslagen. "Voetballen naar eigen mogelijkheden" noemt Wesseling de stijl waarin Haarlem de tegenstanders aanvankelijk op de knieën krijgt. Op 1 oktober, als Haarlem haar 115e verjaardag viert, wordt de latere kampioen Heracles Almelo in eigen huis met 0-4 verslagen. Haarlem komt dat seizoen echter niet verder dan een 13e plek.
In het seizoen 2005-2006 is alles anders bij Haarlem. Een ruime hand vol nieuwe spelers en een hele nieuwe trainersstaf baren opzien door in de eerste wedstrijd van het seizoen het net gedegradeerde en favoriete de Graafschap op een 3-0 nederlaag te trakteren. Schone schijn lijkt te bedriegen, want Haarlem staat na 14 speelronden op een 19e plaats. De wederopstanding is dan ook opmerkelijk te noemen. Haarlem grijpt naast de 3e periode waar een overwinning op TOP Oss in het begin van de periode voldoende was geweest. De 4e periode gaat aan de neus van de Haarlemmers voorbij op doelsaldo. Op 17 februari 2006 is het na 25 jaar eindelijk weer eens raak voor de Roodbroeken. In Sittard wordt het voor het oog van een kleine 500 Haarlemsupporters 0-3 en pakt Haarlem de 5e periode. Op 10 maart 2006 maakt Helmond Sport een eind aan de record reeks van 16 ongeslagen competitie wedstrijden op rij voor HFC Haarlem. De Helmonders pakken met 0-1 de winst in Haarlem. Op dinsdag 11 april 2006 komt Haarlem voor de play-offs uit in en tegen FC Zwolle (1-1). Op vrijdag 15 april ontvangt Haarlem de Zwollenaren in eigen huis, bij rust stond het nog 1-0 voor de thuisploeg na een doelpunt van Caïro, maar FC Zwolle toonde veerkracht en won de wedstrijd alsnog met 1-3.
Bekeravontuur
Op 25 september 2007 boekte HFC Haarlem een overwinning in het KNVB-bekertoernooi tegen Willem II. De stand was na 120 minuten 1-1 dus er moesten strafschoppen genomen worden. HFC Haarlem won de strafschoppenreeks met 4-3 en dus ging HFC Haarlem naar de derde ronde ten koste van Willem II. De rondes daarop werden ook in Noord-Brabant gespeeld tegen respectievelijk FC Eindhoven en RKC. FC Eindhoven werd in de verlenging verslagen met 1-3. RKC werd in de 1/8 finales na penalty's verslagen. In februari wordt de kwartfinale gespeeld tegen Heracles Almelo (26 februari). Haarlem kon hier voor een stunt zorgen, om na 20 jaar weer in de halve finales te komen, maar de ploeg verloor met ruime cijfers, namelijk met 1-5.
Faillisement
In november 2009 maakte de club middels een persverklaring van de ledenraad bekend, dat men per 1 december failliet dreigde te gaan, tenzij men binnen enkele weken een bedrag van 3 à 6 ton binnenhaalde. De club had, naast een schuld van 1 miljoen euro, een vordering van de fiscus van 2 ton. Zowel de gemeente Haarlem als Ajax, waarmee HFC Haarlem een samenwerkingsverband heeft, weigerden voor de tekorten op te draaien.
Op 11 januari 2010 vroeg de club uitstel van betaling aan. Op 25 januari 2010 werd bekend dat de bewindvoerder het faillissement had aangevraagd voor Haarlem; kort daarop werd het faillissement uitgesproken en enkele dagen later werd de club uit de competitie gehaald. Ongeveer 200 supporters namen op 31 januari afscheid van de club door het houden van één minuut stilte, het zingen van liederen en het afsteken van fakkels. De laatst gespeelde wedstrijd van het oude HFC Haarlem was een uitwedsstrijd tegen Excelsior Rotterdam op 22 januari 2010 verloor HFC Haarlem met 3-0). Haarlem ging niet niet in beroep tegen de uitspraak tot faillissement, waarna de KNVB de club uit de competitie haalde. De jeugdteams van HFC Haarlem maken wel het seizoen af tot 1 mei 2010 waarna de organisatie definitief ontmanteld wordt.
Bijnamen
"Klein Haarlem", zo werd HFC Haarlem aangeduid in het Haarlemse. Immers, in Haarlem speelde een 1e klasse club met de naam HFC. Dat HFC (Koninklijke HFC, opgericht in 1879) droeg dan ook de naam "groot Haarlem". Tot 1897 sprak men dus over klein en groot Haarlem. Totdat een 5-0 overwinning van "klein Haarlem" op "groot Haarlem" het klassenverschil omdraaide. "Klein Haarlem" promoveerde naar de 1e klasse en zou 2 seizoenen later in de 1e klasse derby (4-12-1898) het eens "groot Haarlem" wederom verslaan, met ditmaal 3-1.
De Roodbroeken is inmiddels sinds jaar en dag de bijnaam van HFC Haarlem. Toch waren er in de beginjaren geen rode broeken te bekennen bij de spelers. Tot op een dag twee spelers van "klein Haarlem" een rode broek in een etalage zagen hangen. De daarop volgende wedstrijd kwamen de beide heren in niet enkel een blauwe trui, maar ook met een rode broek het speelveld op. We hebben het dan over de jaren 90, Haarlem is dan tweedeklasser. Vanaf dat moment wordt de uitdrukking "klein Haarlem" steeds minder gebruikt en spreekt men voortaan over de Roodbroeken.
HFC Haarlem en het Nederlands elftal
Op 10 april 1898 speelde Jan van den Berg als eerste Roodbroek mee in het Nederlands elftal, dat destijds nog niet in het oranje gekleed ging: spelers van diverse clubs lopen gewoon in hun eigen clubkleuren rond. De Nederlandse elf verloren met 7-0. Op 2 april 1899 kwamen er maar liefst 4 Roodbroeken uit voor het Nederlands elftal: Van Wijk, Kremers, Kruseman en de al eens eerder geselecteerde Jan van den Berg. Nog immer in clubtenues werd de wedstrijd tegen een Engels selectieteam met 6-1 verloren. Jan van den Berg was verantwoordelijk voor de enige Nederlandse treffer in het duel en is daarmee de eerste Roodbroek die een doelpunt maakt voor het Nederlands elftal.
Op 27 mei 1934, tijdens het WK voetbal in Italië, werd Kick Smit de eerste Nederlander die op een WK weet te scoren. In Milaan werd de wedstrijd tegen de Zwitsers echter met 3-2 verloren. Keeper Edward Metgod zal de geschiedenisboeken ingaan als de allerlaatste Roodbroek die ooit uitkwam voor het Nederlands elftal. De middelste van de drie broers stond in Rotterdam onder de lat tegen Frankrijk. Het vriendschappelijk onderonsje werd op 10 november 1982 een 1-2 overwinning voor de Fransen.